ورود     ثبت نام
Skip Navigation Links
صفحه اصلی
 
 
تاریخ انتشار  :  19:45 عصر ۱۳۹۱/۲/۹
تعداد بازدید  :  560
Print
   
دغدغه بیان حقیقت خانواده روی پرده سینما

طرح موضوع خانواده ها در فیلم های سینمایی از نگاه اغلب سینماگران موضوعی مورد اهمیت است كه باید در شكل پرداخت و قصه گویی اصولی را رعایت كند.

به گزارش پایگاه خبری حوزه هنری، نمایش تصویر خانواده در فیلم های سینمایی و در اصل چگونگی تصویر كردن خانواده ها در فیلم ها موضوعی است كه گاه مورد انتقاد قرار می گیرد و منتقدان ادعا می كنند آنچه به عنوان كانون خانواده ایرانی روی پرده سینما می رود و یا موضوعاتی كه در مورد بخش از جامعه روایت می شود گاه متناقض با واقعیت های موجود است.

از یك سو ارائه تصویر غیرواقعی از خانواده موضوع مورد انتقاد است و از سوی دیگر سینماگران به این مسئله معتقد هستند كه خطوط قرمز موجود در جامعه مجال بیان واقعیت های موجود در دل خانواده ها را فراهم نمی كند.

در این میان آنچه به عنوان راهكار كلی سینماگران بیان می شود وفاداری به واقعیت های آن بخشی است كه امكان بیان آن در فیلم ها وجود دارد.

موضوع تصویر كردن خانواده ایرانی در فیلم های ایرانی در گفت و گو با تعدادی از فیلمسازان و سینماگران دغدغه مند در مورد مسائل اجتماعی مورد بررسی قرار گرفت. مهدی صباغ زاده، سعید ابوطالب، عبدالله باكیده و ابراهیم فروزش در گفت و گو با پایگاه خبری حوزه هنری دیدگاه خود را در این زمینه بیان كردند.

صباغ زاده: رعایت اخلاق در فیلم های ایرانی شرط است

مهدی صباغ زاده سینماگری است كه یم توان خطی از بیان حال و هوای خانواده های ایرانی در آثار او مشاهده كرد. این سینماگر درباره تصویر خانواده ایرانی در فیلم های سینمایی گفت: «خانواده در جامعه ما ارزش و جایگاه بالایی دارد و بسیار حائز اهمیت است. بر همین اساس است كه در فیلم های سینمایی ما همواره رعایت اخلاق مورد توجه بوده و نگاه انسانی غلبه داشته است، به طوری كه می توان گفت سینمای ما بر همین بستر پیش رفته است.»

او ادامه داد: «به دلیل توجه ویژه به این نكات در آثار سینمایی، فیلم هایی با موضوع خانواده جایگاه خود را در داخل و خارج از كشور به دست آورده اند.»

این كارگردان با اشاره به برخی فیلم ها كه در چارچوب یاد شده به خانواده نپرداخته اند، گفت: «گاه در برخی فیلم ها می بینیم نگاهی كم توجه به اخلاقیات در خانواده دارند و چندان برای كانون خانواده ارزشی قائل نیستند، در این وضعیت براساس چند فیلمی كه اینچنین ساخته شده اند نمی توان كلیت تصویر خانواده را در سینمای ایران زیر سئوال برد.»

ابوطالب: سینما سلیقه ساز است

سعید ابوطالب نماینده سابق مجلس شورای اسلامی و مستندساز نگاهی به تصویر كردن خیانت در فیلم های ایرانی دارد. او در این زمینه گفت: «بیش از آنكه سینما موظف است تصویری از فرهنگ موجود در جامعه و خانواده ها بسازد، خودش سلیقه ساز و فرهنگ ساز است. با وجود آنكه قصه و داستان فیلم ها ریشه فرهنگی دارد و از دل تعاملات اجتماعی و خانوادگی در می آید، اما همراه خود فرهنگ جدیدی را هم می سازد.»

او ادامه داد: «مشكل ما در سینمای ایران این نكته است كه قصه ایرانی نداریم و زمانی كه می خواهیم ملودرام و یا كارهای كمدی بسازیم و یا حتی در مورد موضوعات جنگ شاهد كپی برداری از نمونه های خارجی هستیم. وجود مشكل نبود قصه ایرانی موجب بهره گیری از عناصر موجود در سینمای غرب همچون چند همسری و خیانت و جنایت می شود.»

ابوطالب اظهار داشت: «به دلیل وجود برخی خط قرمزها در سینمای ما پارامترهایی از این دست برای ایجاد كشش بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد، زیرا به هر حال موضوع جذب مخاطب در سینما و بازگشت سرمایه اهمیت زیادی دارد و طرح موضوعاتی از این دست روشی برای جذب بیشتر تماشاگران است.»

باكیده: فیلمساز متعهد به تمامی ابعاد مسائل خانواده می پردازد

عبدالله باكیده كارگردان فیلم سینمایی «پوتین» تصویر خانواده ایرانی را در آثار ایرانی چنین تحلیل كرد: «گاه در فیلم‌های سینمایی‌مان به ارائه تصویری واقعی از وضعیت خانواده‌ها نزدیك شده‌ایم و گاه از این واقعیت فاصله گرفته‌ایم. نیك‌اندیشی و بداندیشی در مورد خانواده‌ها اغلب به صورت اغراق شده در فیلم‌ها نمایش داده شده است.»

او ادامه داد: «از فیلم «مترسك» در اوایل انقلاب تا «گل‌های داودی» و تا فیلم‌هایی كه این روزها در مورد سینما ساخته می‌شوند، گاه فیلمسازان ما سراغ بیان واقعیت و امید دادن در فیلم‌هایشان رفته‌اند و گاه از مشكلات سخن گفته‌اند كه به اعتقاد من در هر دوی این زمینه‌ها ما نمونه زیادی از فیلم‌هایی نداریم كه علاوه بر بیان واقعیت‌های زندگی سراغ ارائه راهكار رفته باشند؛ مسئله‌ای كه در فیلم‌های ژاپنی و یا تعدادی از فیلم‌هایی كه در دیگر كشورهای آسیایی صاحب سینما مشاهده می‌شود.»

باكیده دلیل دور بودن سینمای ایران از طرح واقعیت‌های موجود در خانواده را چنین تشریح كرد: «حریم خانواده‌‌های ما به گونه‌ای است كه به سادگی نمی‌توان به آن نزدیك شد و مصائب و مسائل موجود را مطرح كرد، همواره امكان بررسی همه جانبه موضوعات وجود نداشته است و بر همین اساس با شخصیت‌های كاملا مثبت یا كاملا منفی روبرو بوده‌ایم و این منجر به تولید فیلم‌های بدبینانه یا خوشبینانه شده است.»

او همچنین درباره تصویر كردن مسائلی چون خیانت در فیلم‌های سینمایی گفت: «اگر فیلمسازی متعهد به اخلاقیات اجتماعی و خانوادگی باشد باید به تمام مسائل موجود در خانواده‌ها بپردازد؛ جرئی از این مسائل انحراف زنان و مردان در خانواده است.»

این كارگردان ادامه داد: «اینكه صرفا بگوییم یك زن یا یك مرد در شكل‌گیری این انحراف مقصر هستند و یك سویه به قاضی برویم، قطعا ناشی از یك نگاه كارشناسانه درست نیست. اگر قرار است بحث خیانت در خانواده‌ها نمایش داده شود باید علت و معلول نیز به درستی بیان شوند.»

فروزش: فیلمساز موظف به ارائه تصویر صادقانه از خانواده ها است

ابراهیم فروزش كه همواره در آثار سینمایی خود سراغ موضوعات انسانی، كودكان و البته كودكان در درون خانواده رفته، در مورد شكل گیری تصویر خانواده در فیلم های سینمایی گفت: «نگاه به خانواده ها در فیلم ها می تواند به صورت مستندوار و یا ایده آلیستی باشد اما اگر قرار است نگاهی مستندگونه به خانواده ها داشته باشیم باید مطالعه و تحقیق كافی صورت بگیرد، زیرا هركس نمی تواند براساس چاردیواری كه در آن زندگی می كند درباره كلیه خانواده و فضای موجود در آن ها اظهار نظر كند.»

او ادامه داد: «شرایط اقلیمی و جغرافیایی و سنت هایی كه در هر منطقه وجود دارد می تواند روی تصویر ارائه شده از خانواده ها تاثیر بگذارد. یك نمودار كامل از خانواده های ایرانی براساس تحقیقاتی كامل می تواند در فیلمی ترسیم شود.»

فروزش درباره نقش سینما برای تصویر كردن مشكلات موجود در خانواده ها گفت: «همواره سینما مشكلات موجود در خانواده ها را مطرح می كند؛ اما باید به این مسئله توجه داشته باشیم كه سینما می تواند بیماری را تشخیص دهد، اما تجویز دارو و درمان وظیفه سینما نیست. فیلم ها می توانند مسائل و مشكلات را نشان دهند و حالا هر كسی به زعم خود برداشتی از موضوع مطرح شده داشته باشد. تحلیل و بررسی موضوعات اجتماعی در خانواده و تاثیر متقابل آن بر جامعه می تواند در فیلم های ما اتفاق بیافتد.»

او همچنین در پاسخ به این پرسش كه سینمای ایران دین خود را نسبت به خانواده ها و ارئه تصویر درست از آن ها ادا كرده است، گفت: «من به عنوان فردی كه به صورت اتفاقی تقریبا تمامی فیلم هایم در فضاهای غیرشهری بوده، تلاش كرده ام فضای كارهایم با انگاره های ذهنی مطابقت داشته باشد. ارائه تصویر صادقانه از خانواده ها كه براساس شناخت امكانپذیر خواهد بود یكی از مهمترین وظایف فیلمسازان است.»


نظر شما
نام
ایمیل
متن نظر
  ارسال

تمامی حقوق مادی و معنوی این وب‌سایت به حوزه هنري استان كرمان تعلق دارد ، استفاده از مطالب و اخبار با ذکر منبع بلامانع است | نقشه سايت